پرش به محتوای اصلی

شمارنده‌ی کلمه، کاراکتر و زمان مطالعه‌ی متن

شمارش رایگان و آنی تعداد کلمه، کاراکتر، جمله و پاراگراف یک متن فارسی، به‌همراه تخمین زمان مطالعه — بدون ارسال متن به سرور، مناسب نویسندگان و دانشجویان.

تبلیغ

ابزار شمارنده‌ی کلمه و کاراکتر

متن خود را در کادر بالا بنویسید یا پیست کنید تا آمار آن اینجا نمایش داده شود.

تبلیغ

راهنمای استفاده

  1. متن مورد نظر را در کادر بالا بنویسید یا از جای دیگری پیست کنید.
  2. تعداد کلمه، کاراکتر، جمله، پاراگراف و زمان تقریبی مطالعه بلافاصله زیر کادر نمایش داده می‌شود.
  3. برای شروع دوباره، روی «پاک کردن متن» بزنید.

شمارش کلمه و کاراکتر و زمان مطالعه چگونه محاسبه می‌شود؟

کاراکترها با شمارش نویسه‌های واقعی متن محاسبه می‌شوند (نه واحدهای کدگذاری داخلی مرورگر)، پس یک ایموجی هم دقیقاً یک کاراکتر شمرده می‌شود. کلمات با جداکردن متن از روی فاصله‌ها به‌دست می‌آیند؛ نیم‌فاصله (ZWNJ) یک کلمه را به دو کلمه تقسیم نمی‌کند، چون در فارسی بخشی از نگارش صحیح یک کلمه است (مثل «می‌روم»). پایان جمله با نقطه، علامت تعجب یا علامت سؤال تشخیص داده می‌شود، و پاراگراف‌ها با خط خالی از هم جدا می‌شوند.

زمان مطالعه از تقسیم تعداد کلمات بر سرعت متوسط مطالعه‌ی یک بزرگسال — حدود ۲۰۰ کلمه در دقیقه — به‌دست می‌آید. این عدد یک تخمین است، نه یک مقدار اندازه‌گیری‌شده: سرعت مطالعه‌ی افراد مختلف و پیچیدگی هر متن متفاوت است.

برای نمونه، متنی دو‌پاراگرافی درباره‌ی زبان فارسی شامل ۳۵ کلمه و ۱۹۹ کاراکتر (با فاصله) در ۳ جمله و ۲ پاراگراف، زمان مطالعه‌ای برابر با ۱ دقیقه دارد.

سوالات متداول

نه. شمارش کلمه، کاراکتر، جمله و پاراگراف با جاوااسکریپت همین صفحه، در مرورگر شما انجام می‌شود؛ هیچ متنی ذخیره یا به سروری ارسال نمی‌شود.
زمان مطالعه یک تخمین است، نه یک مقدار اندازه‌گیری‌شده: تعداد کلمات متن بر سرعت متوسط مطالعه‌ی یک بزرگسال (حدود ۲۰۰ کلمه در دقیقه) تقسیم می‌شود. سرعت واقعی مطالعه‌ی هر فرد و تراکم محتوای هر متن متفاوت است، پس این عدد را به‌عنوان یک راهنمای تقریبی در نظر بگیرید نه یک زمان قطعی.
«کاراکتر با فاصله» همه‌ی نویسه‌های متن از جمله فاصله، خط جدید و تب را می‌شمارد. «کاراکتر بدون فاصله» فقط این‌ها را کم می‌کند؛ نیم‌فاصله (ZWNJ) حذف نمی‌شود، چون در فارسی بخشی معنادار از یک کلمه است، نه یک فاصله (مثلاً در «می‌روم»).
نقطه (.)، علامت تعجب (!) و علامت سؤال فارسی یا انگلیسی (؟ و ?) پایان جمله هستند. ویرگول (،) و نقطه‌ویرگول (؛) پایان جمله محسوب نمی‌شوند، چون در فارسی برای مکث درون جمله استفاده می‌شوند.
هر بخش از متن که با حداقل یک خط خالی از بخش بعدی جدا شده باشد، یک پاراگراف مستقل به‌حساب می‌آید. یک خط جدید تنها در انتهای متن (که هنگام پیست‌کردن معمول است) پاراگراف اضافه ایجاد نمی‌کند.
برای رعایت محدودیت کاراکتر شبکه‌های اجتماعی (مثل توییتر/ایکس)، رعایت تعداد کلمه‌ی مقاله یا تکلیف دانشگاهی، و تخمین زمان لازم برای خواندن یک متن پیش از انتشار آن کاربرد دارد.
تبلیغ