ثریاPleiades
نام‌های دیگر: پروین، پروینه، خوشهی پروین
خوشهی پروین؛ مشهورترین خوشهی ستاره‌ای آسمان و از پرتکرارترین تصویرهای شعر فارسی.
مشخصات
- صورت فلکی
- ثور
- قدر ظاهری
- پرنورترین عضو حدود ۲٫۹
- فاصله
- حدود ۴۴۴ سال نوری
- نوع
- خوشهی ستاره‌ای باز با بیش از هزار ستاره‌ی جوان
- رنگ
- آبی
- زمان دیدن از ایران
- عصرهای پاییز و زمستان
ثریا یا پروین ستاره نیست، خوشه‌ای از بیش از هزار ستاره‌ی جوان است که با هم متولد شده‌اند و حدود ۱۰۰ میلیون سال سن دارند. با چشم غیرمسلح، در آسمان تاریک، شش یا هفت ستاره‌اش دیده می‌شود و شکلی شبیه یک ملاقه‌ی کوچک دارد.
پروین در شعر فارسی، از رودکی تا حافظ، نماد گردآمدگی و زیبایی است؛ «پروین اعتصامی» هم نامش را از آن گرفته است. در ژاپن به این خوشه «سوبارو» میگویند، همان نام و نشان خودروسازی.
پرسش‌های رایج درباره‌ی ثریا
ثریا در صورت فلکی ثور است و از ایران عصرهای پاییز و زمستان دیده می‌شود.
حدود ۴۴۴ سال نوری؛ یعنی نوری که امشب از آن میبینیم، همین مقدار سال پیش راه افتاده است.
Pleiades؛ در فارسی به آن پروین، پروینه، خوشهی پروین هم میگویند.