شباهنگSirius

شباهنگ یا شعرای یمانی درخشان‌ترین ستاره‌ی آسمان شب است، هم چون ستاره‌ی پرنوری است و هم چون با ۸٫۶ سال نوری فاصله، از نزدیک‌ترین ستاره‌ها به ماست. همراهی کم‌نور دارد، شباهنگ B، که یک کوتوله‌ی سفید است؛ هسته‌ی داغ و فشرده‌ی ستاره‌ای که مرده است.

در اسطوره‌های ایرانی، این ستاره «تیشتر» است، ایزد باران، که در اوستا با دیو خشکسالی، اپوش، می‌جنگد. جشن تیرگان هم با نام همین ستاره پیوند دارد. در مصر باستان، طلوع صبحگاهی آن نشانه‌ی آغاز طغیان نیل بود.

شباهنگ را به‌آسانی پیدا می‌کنید: سه ستاره‌ی کمربند جبار را به سمت پایین و چپ ادامه دهید تا به درخشان‌ترین نقطه‌ی آسمان برسید. نزدیک افق اغلب به رنگ‌های مختلف چشمک می‌زند، که از تلاطم هوای زمین است.