پلوتوPluto
سیارهی کوتوله در کمربند کوییپر که تا سال ۲۰۰۶ نهمین سیارهی منظومه‌ی شمسی شمرده می‌شد.
مشخصات
- قطر
- ۲٬۳۷۷ کیلومتر (کوچکتر از ماه)
- فاصله از خورشید
- به‌طور میانگین حدود ۵٬۹۰۰ میلیون کیلومتر
- یک سال
- حدود ۲۴۸ سال زمینی
- یک شبانه‌روز
- حدود ۶٫۴ روز زمینی
- قمر
- پنج؛ بزرگ‌ترینش شارون
پلوتو در سال ۱۹۳۰ کشف شد و تا ۲۰۰۶ سیاره به حساب می‌آمد. آن سال اتحادیه‌ی بین‌المللی نجوم تعریف دقیق‌تری برای سیاره گذاشت و پلوتو، که مدارش را با اجرام دیگر کمربند کوییپر شریک است، «سیارهی کوتوله» نام گرفت.
فضاپیمای نیوهورایزنز در سال ۲۰۱۵ از کنار پلوتو گذشت و دشتی یخی به شکل قلب، کوه‌هایی از یخ آب و جوی رقیق را در آن دید. پلوتو از ماه زمین هم کوچکتر است.
در آسترولوژی: تحول عمیق و قدرت درونی؛ بیشتر ویژگی یک نسل است. این معنا از سنت آسترولوژی است، نه از دانش نجوم.
پرسش‌های رایج دربارهی پلوتو
چون در سال ۲۰۰۶ تعریف سیاره دقیقتر شد و یکی از شرطها، پاک کردن مسیر مدار از اجرام دیگر، دربارهی پلوتو صدق نمیکند؛ پلوتو سیارهی کوتوله است.
قطرش حدود ۲٬۳۷۷ کیلومتر است؛ کوچکتر از ماه زمین.
در آسترولوژی مدرن، پلوتو نماد تحول عمیق و قدرت درونی است و چون سال‌ها در یک برج می‌ماند، بیشتر ویژگی یک نسل است.