مشتریJupiter
نامهای دیگر: برجیس، هرمز
بزرگترین سیارهی منظومهی شمسی؛ غول گازیای که از همهی سیارههای دیگر روی هم سنگینتر است.
مشخصات
- قطر
- ۱۳۹٬۸۲۰ کیلومتر (۱۱ برابر زمین)
- فاصله از خورشید
- بهطور میانگین ۷۷۸٫۵ میلیون کیلومتر
- یک سال
- حدود ۱۱٫۹ سال زمینی
- یک شبانهروز
- حدود ۱۰ ساعت
- قمر
- بیش از ۹۰ قمر شناختهشده
- جرم
- ۳۱۸ برابر زمین
مشتری غولی گازی، بیشتر از هیدروژن و هلیوم، است و جرمش بیش از دو برابر جرم همهی سیارههای دیگر روی هم است. «لکهی سرخ بزرگ» آن طوفانی است بزرگتر از زمین که دستکم چند صد سال است میوزد.
مشتری سریعترین چرخش را در میان سیارهها دارد و هر ۱۰ ساعت یک دور به دور خود میچرخد. چهار قمر بزرگش، یعنی آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو، را گالیله در سال ۱۶۱۰ کشف کرد؛ گانیمد از سیارهی عطارد هم بزرگتر است.
در آسترولوژی: رشد، خوشبینی و جایی که فرصتها را میبینید. این معنا از سنت آسترولوژی است، نه از دانش نجوم.
پرسشهای رایج دربارهی مشتری
قطرش ۱۱ برابر زمین است و بیش از ۱٬۳۰۰ کره به اندازهی زمین در آن جا میگیرد.
طوفانی غولآسا و چرخان در جو مشتری که از خود زمین بزرگتر است و دستکم از قرن هفدهم میلادی دیده شده است.
در آسترولوژی، مشتری نماد رشد، خوشبینی و جایی است که انسان فرصتها را میبیند؛ به همین دلیل به آن «سعد اکبر» هم میگفتند.